بانگ خبر، به نقل از وبدا، سودابه اسحاقی، متخصص بیماریهای عفونی، گفت: انتقال HIV عمدتاً از طریق تماس جنسی محافظتنشده، تماس با خون و فرآوردههای خونی آلوده، استفاده مشترک از سرنگ و نیز انتقال از مادر به جنین یا نوزاد در دوران بارداری، زایمان یا شیردهی صورت میگیرد.
به گفته این متخصص بیماریهای عفونی، کنترل HIV تنها به درمان محدود نمیشود، بلکه نیازمند یک رویکرد جامع در حوزه سلامت است؛ رویکردی که آموزش، پیشگیری، غربالگری هدفمند، تشخیص زودهنگام و دسترسی همگانی به درمان را در بر میگیرد. در کنار این موارد، کاهش انگ اجتماعی، افزایش آگاهی عمومی و حمایت از افراد مبتلا نیز از ارکان اصلی برنامههای موفق در کنترل HIV به شمار میروند.
امروزه با پیشرفت روشهای تشخیصی و گسترش درمان ضد رتروویروسی (ART)، HIV از یک بیماری کشنده به یک بیماری مزمن و قابل کنترل تبدیل شده است. شروع زودهنگام درمان، علاوه بر کمک به حفظ عملکرد سیستم ایمنی و کاهش بروز عفونتهای فرصتطلب، موجب کاهش بار ویروسی تا سطح غیرقابل تشخیص میشود.
اسحاقی تأکید میکند که یکی از مهمترین دستاوردهای سالهای اخیر در مدیریت HIV، اصل علمی و اثباتشده U=U است:
Undetectable = Untransmittable غیرقابل تشخیص = غیرقابل انتقال بر اساس شواهد علمی، افرادی که تحت درمان مؤثر ضد رتروویروسی قرار دارند و بار ویروسی آنها بهطور پایدار غیرقابل تشخیص است، ویروس را از طریق تماس جنسی منتقل نمیکنند. این موضوع، تحول مهمی در نگاه به HIV ایجاد کرده و نشان میدهد که درمان مؤثر، علاوه بر کنترل بیماری، نقش اساسی در پیشگیری از انتقال آن نیز دارد.
در سالهای اخیر، هدف از درمان HIV تنها افزایش طول عمر بیماران نبوده است؛ بلکه دستیابی به سرکوب پایدار بار ویروسی، حفظ کیفیت زندگی و جلوگیری از انتقال عفونت نیز بهعنوان اهداف اصلی درمان مطرح هستند.
سودابه اسحاقی یادآور میشود که تشخیص زودهنگام، شروع بهموقع درمان، تداوم مراقبت و آگاهیرسانی صحیح، مهمترین عوامل در کنترل HIV هستند. همچنین، مقابله با باورهای نادرست و کاهش انگ اجتماعی میتواند زمینه را برای مراجعه بهموقع افراد، دریافت درمان و کنترل بهتر بیماری در جامعه فراهم کند.
