بانگ خبر، به گزارش مرکز روابط عمومی و اموربین الملل وزارت تعاون،کار و رفاه اجتماعی، «معصومه توکلی»، دختر مرحوم دکتر احمد توکلی، در این مراسم با روایت ابعادی کمتر شنیده شده از شخصیت پدرش گفت: آنچه طی ۳۹ سال زندگی در کنار پدرم دیدم، انسانی بود که تلاش میکرد اثری ماندگار در مسیر رضای الهی بر جای بگذارد و عدالت، مسئولیتپذیری و مهرورزی را در متن زندگی خود جاری کرده بود.
وی اظهار کرد: تصویری که من به عنوان دختر ایشان از پدرم دیدهام، کمتر بیان شده است و تصمیم گرفتم از شخصیت او در جایگاه یک پدر و آنچه طی ۳۹ سال در کنار ایشان تجربه کردهام، سخن بگویم.
دقت در کلام و حساسیت نسبت به حقیقت
وی با اشاره به ویژگیهای اخلاقی پدرش گفت: پدرم سخنوری توانمند بود و برای انتخاب واژهها حساسیت زیادی داشت. همواره تلاش میکرد برای هر موقعیتی دقیقترین کلمات را به کار ببرد و حتی در فضای خانواده نیز نسبت به واژهها دقت ویژهای داشت.
توکلی افزود: در خانه ما واژههایی رواج داشت که مخصوص خودمان بود. اگر کسی مطلبی خلاف واقع بیان میکرد، پدرم اجازه نمیداد از واژه «دروغ» استفاده کنیم، زیرا دروغ را خط قرمز میدانست. به جای آن، واژه «خلاف گفتن» را به کار میبرد تا هم مرزهای اخلاقی حفظ شود و هم دیگران بیجهت متهم نشوند.
وی ادامه داد: پدرم با انتخاب واژهها، افق نگاه ما را گسترش میداد و تلاش میکرد مفاهیم اخلاقی را در زندگی روزمره برای ما عینی کند. به عنوان نمونه، اگر در زمستان بخاری روشن بود و پنجره باز میماند، تنها از اسراف سخن نمیگفت، بلکه تأکید میکرد ممکن است در نتیجه هدررفت انرژی، فردی در نقطهای دیگر از کشور از نعمت گاز محروم شود و انسان در برابر خداوند نسبت به آن مسئول باشد.
انس با ادبیات و نقش آن در تربیت فرزندان
دختر مرحوم دکتر احمد توکلی با ذکر خاطراتی از پدر مرحوم خود با اشاره به علاقه پدرش به ادبیات فارسی گفت: ایشان انس عمیقی با ادبیات کهن داشت و همین موضوع در شیوه تربیت فرزندان نیز نمود پیدا کرده بود. حتی زمانی که میان ما فرزندان اختلافی پیش میآمد، با استناد به شعر و ادب فارسی ما را به آشتی و محبت دعوت میکرد.
وی افزود: پدرم از بهکار بردن واژههایی که شاید در ابتدا برای یک کودک دشوار بود، پرهیز نمیکرد؛ بلکه همان واژهها را با حوصله توضیح میداد تا علاوه بر حل اختلاف، دایره واژگان و فهم ما نیز گسترش پیدا کند.
توکلی اظهار کرد: علاقه و ذوقی که امروز نسبت به ادبیات دارم، مدیون پدرم و فضای فرهنگی است که او در خانواده ایجاد کرده بود. او اشعار بسیاری از مثنوی و دیوان حافظ را از حفظ میخواند و این علاقه در نامههایی که مینوشت نیز بهخوبی نمایان بود.
اهتمام به نامهنگاری و انتقال تجربه
وی با اشاره به اهتمام مرحوم دکتر احمد توکلی به نامهنگاری گفت: پدرم اعتقاد ویژهای به تأثیر نامه نوشتن داشت و هرجا لازم میدید نکتهای را یادآوری کند یا دیدگاهی را منتقل کند، با حوصله نامه مینوشت. نامههایی که در دوران تحصیل از انگلستان برای خانواده ارسال میکرد، سرشار از محبت، دقت، ظرافت و ابتکار بود و تأثیر عمیقی بر ما گذاشت.
عدالتخواهی و توجه به محرومان در زندگی شخصی
معصومه توکلی با بیان این که حساسیت پدرش نسبت به عدالت، تنها در عرصه عمومی نبود، گفت: توجه به محرومان در زندگی شخصی او نیز نمود داشت.