بانگ خبر، به نقل از وبدا، حسین طالبی، دکترای تخصصی شنواییشناسی و عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان با تأکید بر اهمیت حیاتی غربالگری شنوایی در روزهای نخست تولد، خاطرنشان کرد: تشخیص بهموقع کمشنوایی، امکان مداخله سریع و آغاز فرآیند درمان و توانبخشی را مهیا میکند و از بروز اختلالات گفتاری، زبانی و تأخیرهای یادگیری جلوگیری مینماید. در مقابل، هرگونه تأخیر در این مداخله میتواند به ایجاد مشکلات ارتباطی، کاهش اعتماد بهنفس، افت تحصیلی و انزوای اجتماعی کودک بیانجامد.
طالبی با بیان اینکه دامنه خدمات شنواییشناسی با توجه به گروههای سنی متفاوت است، تصریح کرد: این خدمات در نوزادان با غربالگری و تشخیص زودهنگام آغاز و در کودکان، بزرگسالان و سالمندان با ارزیابیهای دقیق شنوایی، توانبخشی، تجویز و تنظیم تخصصی سمعک و پایش مستمر وضعیت شنوایی ادامه مییابد. برای تشخیص انواع کمشنوایی نیز از آزمونهای استاندارد نظیر ادیومتری، تمپانومتری، OAE و ABR استفاده میشود.
مدیر گروه شنواییشناسی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان در ادامه به یکی از مهمترین باورهای نادرست درباره سمعک اشاره و تأکید کرد: در شرایطی که کمشنوایی بر ارتباطات روزمره فرد تأثیر گذاشته باشد، استفاده از سمعک نهتنها ضروری، بلکه مؤثر است. برخلاف تصور رایج، سمعک باعث تضعیف بیشتر شنوایی گوش نمیشود و فناوریهای نوین با بهرهگیری از سیستمهای کاهش نویز و ارتقای کیفیت صدا، رضایت کاربران را به میزان قابلتوجهی افزایش دادهاند. همچنین، در موارد کمشنوایی شدید تا عمیق، کاشت حلزون شنوایی همراه با تنظیم دقیق دستگاه و جلسات توانبخشی، نتایج امیدوارکنندهای به همراه داشته است.
وی با تأکید بر اینکه خرید سمعک یا انجام کاشت حلزون، پایان مسیر درمان نیست، افزود: موفقیت این مداخلات به توانبخشی مستمر، تنظیم دورهای دستگاه و آموزش صحیح بیمار و خانواده وابسته است. از این رو، افرادی که حتی با وجود توانایی نسبی در مکالمه، در محیطهای شلوغ یا در تشخیص صداهای آرام دچار مشکل هستند، باید در سریعترین زمان ممکن برای ارزیابی شنوایی مراجعه کنند.
طالبی در ادامه با برشمردن عوامل اصلی کمشنوایی از جمله علل ژنتیکی، مشکلات دوران بارداری و زایمان، مواجهه با سروصدا، بیماریهای زمینهای، مصرف برخی داروها و افزایش سن، بر لزوم اقدامات پیشگیرانه تأکید و خاطرنشان کرد: استفاده از محافظهای شنوایی، کاهش مواجهه با اصوات بلند، رعایت سطح استاندارد صدا در هدفونها و انجام معاینات دورهای شنوایی، مهمترین راهکارهای پیشگیرانه در این حوزه محسوب میشوند.
عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، هزینه بالای تجهیزات، پایین بودن سطح آگاهی عمومی، مراجعه دیرهنگام بیماران و باورهای نادرست و غیرعلمی درباره سمعک را از عمده چالشهای فراروی خدمات شنواییشناسی برشمرد و در پایان با تأکید بر نقش کلیدی خانواده در حمایت روانی و اجتماعی از افراد کمشنوا، گفت: حفظ سرمایه ارزشمند شنوایی، در حقیقت سرمایهگذاری برای آینده و ارتقای کیفیت زندگی است و مردم باید بدانند که در صورت مشاهده هرگونه نشانه از کاهش شنوایی، مراجعه بهموقع به متخصص، هرگز نباید به تعویق افتد.
