بانگ خبر، به نقل از روابط عمومی و امور بینالملل سازمان بهزیستی کشور، برنامههای تحولی مرکز پیشگیری از آسیبهای اجتماعی سازمان بهزیستی با حضور سید جواد حسینی رئیس سازمان بهزیستی کشور، سلمان حسینی رئیس مرکز فوریتهای اجتماعی، پیشگیری از آسیبها و بازتوانی اعتیاد و معاونان، کارشناسان و مشاوران این مرکز برگزار شد.
در بخش دوم این گزارش، فعالیتهای اورژانس اجتماعی را مطرح میکنیم.
در این نشست، سید جواد حسینی رئیس سازمان بهزیستی کشور با تأکید بر ضرورت تقویت قانونی و ساختاری اورژانس اجتماعی گفت: اورژانس اجتماعی از نظر نیروی انسانی، تجهیزات، فضاهای فیزیکی و فرآیندهای مداخله نیازمند استانداردسازی و تقویت جدی است.
وی با اشاره به ظرفیتهای قانونی موجود تصریح کرد: ماده ۸۵ قانون برنامه هفتم توسعه بهصراحت اجازه توسعه ساختار اورژانس اجتماعی را داده است و باید از این ظرفیت حداکثر استفاده را ببریم. پیشنویس لایحه تقویت اورژانس اجتماعی باید بار دیگر با حضور کارشناسان بازنگری شود با توجه به ظرفیت ماده ۸۵ قانون برنامه هفتم و نیز تجربه جنگهای ۱۲ و ۴۰ روزه که ضرورت وجود اورژانس اجتماعی را بیش از گذشته آشکار کرد اکنون بهترین فرصت برای طرح مجدد این لایحه در هیئت دولت است.
رئیس سازمان بهزیستی کشور تأکید کرد: نسخه اصلاحشده لایحه باید ظرف ۲۰ روز آینده برای طی مراحل تصویب ارائه شود. برای نخستین بار در قوانین مرتبط، عدم گزارش کودکآزاری جرمانگاری شده است همچنین اطلاعات افرادی که با اورژانس اجتماعی تماس میگیرند کاملاً محرمانه باقی میماند و هویت آنان افشا نمیشود.
وی گفت: اگر مداخله بههنگام در حوزه آسیبهای اجتماعی انجام شود اثربخشی آن بسیار بالا خواهد بود و اورژانس اجتماعی دقیقاً همین مأموریت را بر عهده دارد. در قانون برنامه هفتم توسعه نیز تنها حوزهای که امکان توسعه ساختار برای آن پیشبینی شده اورژانس اجتماعی است.
رئیس سازمان بهزیستی کشور افزود: آسیبهای اجتماعی در جامعه امروز در حال افزایش، پیچیدهتر و در بسیاری موارد نوپدید و ناشناخته شدهاند و مداخلات حرفهای در این حوزه همچنان با تأخیر علمی و اجرایی مواجه است. جامعه امروز بهشدت در معرض دگرگونیهای سریع و عمیق قرار دارد. این تغییرات همه ابعاد زندگی را دربر گرفته و هیچ حوزهای از آن مصون نمانده است روابط بین نسلها، بهویژه رابطه والدین و فرزندان، دستخوش تحولاتی عمیق، غیرقابل پیشبینی و غافلگیرکننده شده است و نخستین پیامدهای این تحولات در حوزه اجتماعی بروز میکند.
حسینی ادامه داد: در ایران، با توجه به ویژگیهای خاص انقلاب اسلامی و فشارها و تهدیدهای مستمر، از جنگ تحمیلی هشتساله تا جنگهای ۱۲ و ۴۰ روزه، اختلالات و تنشهای اجتماعی افزایش یافته و نیاز به مداخلات علمی در حوزه اجتماعی بیش از هر زمان دیگری احساس میشود.
وی در تشریح سیر تحول نگاه کشور به آسیبهای اجتماعی گفت: در سالهای نخست پس از انقلاب، رویکرد غالب، اخلاقگرایانه و مبتنی بر نصیحت بود. پس از آن، با روشن شدن ناکارآمدی این رویکرد، در دهه ۶۰ نگاه کنترلی و انتظامی تقویت شد. در دهه ۷۰، نگاه جامعهشناختی و ساختاری به آسیبهای اجتماعی شکل گرفت در این رویکرد تأکید بر اصلاح ساختارهای مدرسه، اقتصاد و فرهنگ بود تا از تولید آسیبهای اجتماعی جلوگیری شود.
وی تصریح کرد: هنگامی که آسیب اجتماعی بروز میکند، نخستین نهادی که با آن مواجه میشود نیروی انتظامی است، اما در رویکرد علمی، باید پلیس اجتماعی جایگزین اجتماع پلیسی شود در همین چارچوب، برای نخستین بار خدمات مشاوره و راهنمایی در ساختار پلیس شکل گرفت. در مرحله بعد، دستگاه قضایی با رویکرد تربیتی، اصلاحی و حمایتی وارد عمل شد. در این مسیر، قانون حمایت از اطفال و نوجوانان و مجازاتهای جایگزین حبس نمونههایی از این تغییر رویکرد هستند. همچنین مددکاران اجتماعی نیز به نظام زندانبانی کشور راه یافتند.
