زندگی دوباره دختر بابلی با کلیه پدر
در روزهایی که نام پدر با ایثار گره می‌خورد، پدری از دیار بابل، معنای پدر بودن را زندگی کرد. وقتی بیماری، نفس‌های دختر هشت‌ساله‌اش را به شماره انداخت،او بی‌درنگ تصمیم گرفت؛ بخشی از وجودش را داد تا تمام وجود دخترش بماند. عیسی گرائیلی، پدری که کلیه‌اش را نه فقط اهدا کرد، بلکه عشق را به رگ‌های زندگی دخترش بازگرداند. این قصه، تنها روایت یک پیوند نیست؛ روایت پدری است که خود را بخشید تا زندگی ادامه پیدا کند.

Bynewsadmin

دی 14, 1404 #اهدای عضو, #ایثار, #بابلی, #بانگ خبر, #جراحی, #زندگی دوباره, #علم, #کلیه پدر, #هلیا

بانگ خبر، به نقل از وبدا، ماجرا از یک چکاپ ساده شروع شد؛ آزمایشی که قرار بود تنها خیال خانواده را راحت کند، اما نتیجه آن مسیر زندگی هلیا را تغییر داد. پزشکان اعلام کردند که این کودک هشت‌ساله به دلیل جهش ژنتیکی دچار نارسایی شدید کلیه شده است.

در ماه‌های نخست، درمان دارویی و دیالیز توانست به‌طور موقت شرایط او را پایدار نگه دارد، اما این وضعیت پایدار نماند. با پیشرفت بیماری، نظر نهایی پزشکان روشن بود: تنها راه نجات، پیوند کلیه است.

تصمیمی به وسعت عشق خانواده در برابر انتخابی دشوار قرار گرفتند؛ خرید کلیه یا اهدای عضو از نزدیک‌ترین فرد. عیسی گرائیلی، پدر هلیا، حتی لحظه‌ای تردید نکرد.

او می‌گوید: همان لحظه فقط یک چیز در ذهنم بود؛ نجات دخترم. صبح روز عمل، پدر و دختر دست در دست هم وارد اتاق عمل شدند. نور سرد اتاق و اشک‌های هلیا، قلب پدر را فشرد، اما تصمیم گرفته شده بود. عیسی گرائیلی روایت می‌کند: «وقتی دخترم گریه می‌کرد، دلم می‌لرزید، اما می‌دانستم این مسیر، راه زندگی اوست».

درد شیرین پس از جراحی

پس از جراحی، پدر روزهای سختی را پشت سر گذاشت. درد جسمی، ضعف و دوران نقاهت، اما آنچه این درد را قابل تحمل می‌کرد، یک جمله بود.

او می‌گوید: دلم گرفت، اما وقتی دکتر گفت نگران نباش، آرامش گرفتم. بعدش دیگر چیزی نفهمیدم. در نیمه‌هوشیاری فقط یک سؤال پرسیدم: حال هلیا چطور است؟

پاسخ مثبت پزشکان، آرامشی به وسعت دنیا در دل او نشاند. روزهای اول را با درد گذراندم، اما این درد برایم شیرین بود. وقتی گفتند حال هلیا خوب است، انگار تمام دنیا را به من دادند.

زندگی دوباره هلیا

امروز هلیا هشت‌ساله است و با کلیه پدرش، زندگی تازه‌ای را آغاز کرده است. او می‌خندد، بازی می‌کند و آینده‌ای دارد که روزی در سایه بیماری، مبهم شده بود.

پدر می‌گوید: خانواده، دوستان و حتی همسایه‌ها این کار را با نگاه مثبت دیدند. خیلی‌ها بعد از این اتفاق، بیشتر به اهدای عضو فکر کردند.

وی تأکید می‌کند: انسان با یک کلیه هم می‌تواند زندگی کند. عمر دست خداست، اما اولویت همه ما باید نجات بیماران باشد. اگر پدری در چنین شرایطی قرار گرفت، بدون دلواپسی این کار را انجام دهد؛ به خدا بسپارد و فقط به نجات فرزندش فکر کند.

وقتی ایثار، پشتوانه علم می‌شود

پیوند کلیه هلیا، تنها یک عمل جراحی نبود ؛نقطه تلاقی ایثار یک پدر و توان علمی پزشکی در بابل بود. دکتر اباذر اکبرزاده پاشا، جراح این پیوند و معاون درمان دانشگاه علوم پزشکی بابل، با اشاره به جایگاه ایران در حوزه پیوند کلیه می‌گوید: تاکنون بیش از ۵۰ هزار پیوند کلیه در کشور انجام شده و خوشبختانه دانشگاه علوم پزشکی بابل یکی از مراکز پیشرو و اثرگذار در این حوزه است.

وی افزود: از زمان تأسیس مرکز پیوند کلیه بابل در سال ۱۳۷۷، تاکنون حدود ۱۳۵۰ پیوند کلیه در این مرکز انجام شده که نشان‌دهنده توانمندی بالای علمی، جراحی و مراقبتی آن است. عملکرد این دانشگاه در حوزه پیوند کلیه کاملاً قابل دفاع و ارزشمند است.

به گفته وی، مرکز پیوند کلیه بابل تنها مرکز فعال استان مازندران است و به بیماران تمام گروه‌های سنی خدمات ارائه می‌دهد؛ خدماتی که بیماران استان‌های همجوار نیز از آن بهره‌مند می‌شوند.

اکبرزاده پاشا تأکید کرد: در چنین جراحی‌هایی، فقط مهارت پزشکی مطرح نیست؛ اعتماد خانواده، فداکاری اهداکننده و هماهنگی تیم درمان نقش تعیین‌کننده دارد. وقتی پدری بخشی از وجودش را برای نجات فرزندش اهدا می‌کند، ما مسئولیم این امانت را با بالاترین سطح دقت به زندگی بازگردانیم.